نحــوۀ مـــوضع گیــری سمـــــاء

موضع گیری سماء مبنی بر رفض یا تأیید کلی و عام افکار و عقاید و یا مواضع سیاسی نیست، بلکه دارای خصلت و ماهیت «موضوعی» است، رفــض و تأییــدی که موردی و نسبی است و با توجه به موضــوعات و مـوارد مشخص اتخــاذ میشود. بعبارت دیگر، سماء در عین حال که همه چیز یک کل و جریان و تمامیت یک فکر و سیاست را قبول و تأیید نمی کند، اما همه چیز آنها را نیز رفض و انکار نمی کند، و اتخاذ مواضع موضوعی در رابطه با «نظریات و پدیده های مختلف» پایۀ روش تصمیم گیری سماء است، چرا که: اولا در این روش خیلی از موارد و موضوعات مثبت و معقول نجات می یابند، عکس روش رد و رفض کــور، که به بهـانۀ وجــود این مــوارد و موضــوعات در نظــام های دیگــر، قــربانی می شوند. ثانیا موضع رد و رفض کور و تجزیه ناپذیر، خود را از موارد و موضوعات بسیاری که دارای مـاهیت مستقل و بالــذات مثبـت و معقول هستند، به اتهام انتساب آنها به دیگران، محروم می سازد.