|
نحــوۀ مـــوضع گیــری سمـــــاء
موضع
گیری سماء مُبتنی بر
«رفض یا تأییدِ»
کلی و عامِ افکار و عقاید و یا مواضع
سیاسی نیست، بلکه
موضع گیری سماء دارای خصلت و ماهیت
«موضوعی» است،
و در آن رفـض و تأییدی
چیزی «موردی و نسبی»
می باشد و با توجه
به موضوعات و موارد مشخص اتخـاذ می شود. به عبارت دیگر، در عین
اینکه
سمـــاء همه چیزِ یک کل و جریان
را و تمامیت
«یک فکر و سیاست»
را قبول و تأیید
نمی کند، اما
در همان حال همه چیز آنها را نیز رفض و انکار
و زیر تیغ نمی برد. بنابراین، اتخــاذ مواضع
مــوضوعی در رابطه با «نظریات و پدیده های
مختلف» پــایۀ روش
و تصمیم گیری سماء است، چرا که:
اولا در این روش، خیلی از موارد و
موضوعاتِ
«مثبت و معقول» نجات می یابند، عکس روش رد و رفضِ کور، که
همه چیز و از جمله موارد و موضوعات مثبت و معقول، به
بهانۀ وجود آنها درنظامهای دیگر قربانی
میشوند. ثانیا موضع
انکاری و «رفضِ کور و
تجزیه ناپذیر»، خود را از موارد و موضوعات بسیاری که دارای
«مـاهیت مستقــل»
و بالـذات مثبـت و معقول هستند، به
اتهام انتساب شان
به
«نظامهای فکری و سیاسی دیگر»
محروم می سازد. |