بسم الله الرحمن الرحیم

نوروز مسلمین و جشن احیای ارض و جشن شکوفایی

مسلمین و جـوامع اسلامی از خیلی چیزها و از امور اساسی بسیاری، هم محـروم شده اند و هم غفلت کـرده اند، تا جایی که حتی از توحید و قرآن و کلا زندگی اسلامی محروم وغافل شده اند. و بدون شک یکی از جنبه های این محرومیت وغفلت، اعیاد و مراسمات اسلامی است، و نوروز هم یکی از این مراسمات و اعیاد است، که الحق مسلمین از آن محروم و غافل شده اند.

قرآن منیر در آیات بسیاری، حیات مجدد قیامت را که سرآغاز زندگی بهشتی مسلمین و شروع مجازات اهل ظلم و کفر و فساد است، به سر فصل نوروز و حیات مجدد بهاری تشبیه میکند، و اعلام می دارد که تجدید حیات بشر مثل تجدید حیات ارض و گلها و گیاهان است. بدین تشبیه و از این طریق، قرآن حکیم یاد آور میشود که نوروز بهاری، که هنگام احیای ارض و تجدید حیات درختان و گیاهان است، مثل روز قیامت است، که در انتظار نسل بشر است، و سر فصل بهار مانند  زمان تجدید حیات و رستاخیز انسانهاست. به عبارت دیگر قرآن مبین می فرماید، روز قیامت مثل نوروز بهاری است، و در آن قیام و تجدید حیات بشر به وقوع می پیوندد، و با شروع آن، بشر وارد حیات جاودان می شود. و نمونۀ آیات روشنگر قـرآن دراین رابطه آیات ۳۰، ۳۱، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵ از سورۀ یاسین است، که جهت وضوح مطلب، آن را ذیلا ارائه می دهیم. قرآن منزل با تأسفبار خواندن وضعیت بشـر و غفلت طولانی اش نسبت به محتـوای رسالت رسـولان، قضیه را چنین تشریح می کند:

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (۳۰) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (۳۱) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (۳۲) وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ (۳۳) وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنْ الْعُيُونِ (۳۴) لِيَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ (۳۵): «بدا بحال اهل کفر و تکذیب؛ نیامد رسولی برایشان الا اینکه او را تکذیب و مسخره کرده و پیامش را به هیچ گرفتند. آیا این کذابان مسخره باز نمی دانند که چقدر از این نوع مردمان را قبلا و در عصور گذشته هلاک نمودیم، هلاک شدگانی که راه بازگشتی بسوی این کذابان جدید ندارند. این در حالیست که بازگشت همه بسوی ماست و همه نزد ما حاضر میشوند. و ارض مرده ( ارض بی آب یا ارض بعد از زمستان ) که بدان جانی دوباره می بخشیم، آیه و نشانه ای برای آنهاست (اگر دست از روش تکذیب و تمسخر بردارند)،  ارضی که با احیای آن، روییدنی ها ازش خارج می کنیم، و اهل تکذیب و تمسخر نیز از این روییدنی ها می خورند. همچنین در ارض احیاء شده، باغها و من جمله باغهای خرما و انگور قرار دادیم و چشمه سارها در آن جاری ساختیم، تا از این ثمره ها و از آنچه بدست خود کاشته اند، استفاده کنند، پس آیا شکرگذار نمی شوند؟!»

بله قرآن منیر در این آیات بصراحت اعلام میدارد که اگر بشریت بجای تمسخر و سبک عقلی و به هیچ گرفتن مهمترین مسائل حیات و ممات، ماهیت و محتوای پیــام رسولان الله را اخذ و دریافت میکرد، وضعش به روزگار حسرت آمیز در دنیا وآخرت منتهی نمی شد. البته بدیهی است که هدف قرآن از تشبیه قیامت و رستاخیز بشری، به قیامت و رستاخیز بهاری، تثبیت واقعیت قیامت بشری و نزدیک سازی آن به فهم انسانهاست. اینست که از نظر قرآن، نوروز بهار و روز قیام مجدد گلها و گیاهان، یادآور قیامت بشری و روز رستاخیز انسانها و سرآغاز زندگی بهشتی مسلمین و شروع مجازات اهل ظلم و کفر و فساد است. بنابر این، نوروز بهاری، الحق یکی از بهترین روزهای اسلامی و روزی عالی برای مراسمات و برنامه های متناسب، و قبل از همه، روز جشن و شادی مسلمین است. همچنین، نوروز بهاری، نه تنها جشن «تجدید حیات» محیط زیست میباشد، بلکه جشن «شکوفایی» نیز هست، بدین معنا که : با آمدن نوروز و زندگی بهاری، انسانها و جانداران و گیاهان وارد یک فعالیت مجدد میشوند، زیرا با بازشدن محیط زیست و ملایم شدن آب و هوای ارضی، هم فعالیتها گسترده تر میشوند، وهم با توجه به آب وهوای خوش، شکوفایی وشکفتن شروع به آغازیدن میکند. به عبارت دیگر: گویی اینکه زمستان، فصل استراحت و فصل ضیق و تنگی حیات انسانها و حیوانات و پرندگان و گیاهان است، و با آمدن نوروز و بهار، این رکود و ضیق و تنگی، جای خود را به وسعت وتجدید حیات و فعالیت همه جانبه میدهد. این واقعیت در گذشتۀ بشری (ما قبل صنعت) محسوس تر بوده است، و حالا نیز در بلادی که در مناطق چهار فصلی واقع شـده اند، کماکـان محسوس و مؤثـر است، همچنانکه در سایر بلاد جهان نیز خاصتا در میـدان دامـداری و کشاوزی و باغـداری و...... وضع بهاری و تجدید و شکوفایی کما فی السابق ادامه دارد و حیات مجدد بهاری تقریبا در همه جا به چشم می خورد. آری: وَاللّهُ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ (سورۀ نحل – آیۀ ۶۵): «و الله از آسمان آبی نازل کرد و بوسیلۀ آن ارض مرده (ارض بی آب یا ارض بعد از زمستان) را احیاء و زنده نمود، همانا در این حقیقت، حتما نشانه و حجتی هست برای آنهایی که می شنوند».

سازمان موحدین آزادیخواه ایران ضمن تبریک و گرامیداشت نوروز بهاری و این سر فصل قیامت ارضی، در آرزوی روزیست که آزادانه و در یک نظام آزاد و مردم سالار و همراه با مــردم، این روز مبـــارک و حیـــات برانگیز و نشاط آفـــرین و هـــوشیار کننده را جشن بگیرد و در آن اهــل توحیــد و آزادی یکدیگر را در آغوشهای شاد و شکرگذار خود بفشارند.

توضیحاتی بیشتر دربارۀ نوروز بهاری و جشن شکر و شکوفایی

الف – مثال قرآنی اِحیای طبیعت و شکوفایی مجدد گیاهان در فصل بهار برای اثبات احیاء و زنده شدن بشریت در روز قیامت و برای اثبات یکی از اصول دین توحیدی اسلام است و مثالی بسیار عـام و فــراگیر است، و در حقیقت اگر اعیاد و جشنهای قربان و رمضان نیز با تکیه بر آیات قرآن اثبات شدنی نباشند، نوروز بهاری با تکیه بر آیات قرآن اثبات شدنی بوده و در قرآن منزل تصریح شده است، و الحق نوروز بهاری و حیات مجدد ارضی بنابر نصوص قرآن روز شکر گذاری و روز شادی و شکوفایی مسلمین است.

ب – تشبیه احیای بهاری به روز قیامت از الله رب العالمین و خالق ارض و آسمان است، خالقی که ازل و ابد است و اول و آخر می باشد. و باید توجه داشت که تاریخ اسلام و اسلامیت از بدو ظهور انسان بر روی کرۀ ارض آغاز میشود، و تاریخ هزار و چهار صد سالۀ اسلامی مختص و مربوط به آخرین رسالت توحیدی و نبوت محمد مصطفی میباشد. آیا غیر از اینست که حضرت ابراهیم یک مسلمان نمونه بود؟! همچنین آیا اطلاع ندارند که روز عاشورای محرم در میان مسلمین، و از صدر اسلام تا حال حاضر، بخاطر نجات قوم موسی از دست فرعون مصر بزرگ داشته می شود؟ بنابر این کسانی که اسلامیت را مربوط به دورۀ خاصی از تاریخ می دانند و اسلامیت را از الله و کل خلقت و ارادۀ خلافت بشر و ظهور بنی آدم در کرۀ ارض جدا می کنند، بسیار غافل به نظر می رسند. آری، تجدید حیات بهاری، مثال و تشبیه الهی و روز شکرگذاری و جشن حقیقی مسلمین در سراسر جهان است.

ج – در تمام کرۀ ارض در رابطه با احیای طبیعت و حیات مجدد گیاهان، لا اقل دو فصل وجود دارد، یکی فصل بهاری و دورۀ حیات مجدد و شکوفایی، و دیگری فصل استراحت و دورۀ خواب زمستانی. بنابراین، نوروز بهاری، که یاد آور قیام قیامت و روز رستاخیز است، یک روز شکرگذاری و یک جشن عالمی و مربوط به سراسر جهان است. بله مثلا میتوان در رابطه با اوقات ادای نماز و روزه سؤالاتی مطرح گردد و جهانی بودن اوقات آنها بررسی شود، اما در بارۀ حیات مجدد بهاری در سراسر کرۀ ارض چنین امری وجود ندارد. بنابراین، نسبت به وجود بهار و جنبش مجدد ارضی در همۀ بلاد و ممالک حرفی وجود ندارد، اما طبعا وقت فرا رسیدن آن در قاره ها و مناطق مختلف امری واضح و آشکار است.

بهــار آمـد! بهــار پر بـار آمـد! بهـار گل ها و دل هـا آمـد!

بهار آمد! بهار تجدید حیات آمد! بهار دلگشا آمد! بهار رودها و جویبارهای خروشان آمد! بهار زنده شدن درختان و گیاهان آمد! بهار گل ها و بوی عطر آگینشان آمد! بهار جنب و جوش و فعالیت آمد! بهار نغمه خوانی پرندگان و جانداران آمد! بهار زنده دلان و بیداردلان آمد! و بهار کسانی آمد که حیات مجدد و زیبا و پر خیر بهاری، که در خلقت خدایی کرۀ ارض نهفته است، به آنها شادی و نشاط می بخشد و آنها را به یاد زنده شدن نسل بشر در روز قیامت می اندازد، و بدین مناسبت جشن شادی بپا میکنند و مسرور و شکر گذار میشوند. البته هیچ نکته و تشبیهی به پای توصیف قرآنی نمی رسد، آنگاه که قیامت و زنده شدن انسانها را به بهار گل ها و گیاهان تشبیه میکند، و می خواهد بگوید: بهار آمد! قیامت آمد! ، آری؛ بهار حیات و سر زندگی سال ۱۳۸۵ را به همۀ مسلمین و مردم ایران و بهار دوستان تبریک و تهنیت می گوییم، به امید اینکه بهاران آینده همراه با آزادی و مردمسالاری و آزادی زندانیان و بازگشت مهاجران باشد، همان کسانیکه به استبدادیان نه گفتند و در راه خدا و خلق دچار رنج ها و مشقت ها شدند.

سازمــان مـوحــدین آزادیخــواه ایــران

۲۰ صفـر ۱۴۲۷– ۱ فـروردین ۱۳۸۵