راه و منهــــج تــــوحیدی و زنــــدگی بخش سمــــاء

راه و منهج توحیدی سماء یک راه و منهج نوین توحیدی و یک جنبش و حرکت آزادیبخش و اجتهادی است، و سمــاء برای پیشتازی در عصر حاضر به صحنه آمده است، و «دینداری اسلامی» را برای «دنیاداری اسلامی» ارائه و عرضه می دارد. ما در سماء فرقی بین «زندگی دنیـوی و زندگی اُخـروی» قائل نیستیم و به هر دوی آنها عشق می ورزیم و هر دو را عطا و بخشش رب العالمین تلقی میکنیم، الا اینکه زندگی اخروی بهتر و ابدی است. آری، زندگی این دنیا آنقـدر خوب و زیباست که حتی نعمت ها و زیبایی های اُخروی درقرآن منزل هم به نعمت ها و زیبایی های همین دنیا تشبیه شده اند. سماء میخواهد که از اسلامیت سنتی و از فرقه گری تاریخی و مصرف شده، به اسلام اجتهادی و روشن اندیشانه و «زنـدگی بخش» نائل شویم و اسلامیت سنتی را همراه با فرقه هایش پشت سر بگـذاریم. سمـاء می خـواهد در سایۀ دنیاداری اسـلامی «بهتـرین روش زندگی» را به بشـریت نشان دهد، نه اینکه مـردم را به «تــرک دنیا» یا بی علاقگی به «زندگی» دعوت نماید، و از دیدگاه سماء، فداء کردن زندگی در راه تحقق توحید و آزادی، بزرگترین فداکاری بشری است، و همین است که قربان توحید و آزادی در ادیبات و فرهنگ اسلامی شهید خوانده می شود. و ما موحدین آزادیخواه معتقدیم که تنها راه و منهج تـوحید و آزادی، که آزادیبخش و زندگی آفرین است، لایق آنست که زندگی انسان ها فدایش گردد، و طبعا این «درک و فهم» را از قرآن منزل اخذ و دریافت کرده ایم. بنابراین، بین «موحدین آزادیخواه» و جریانات سنتی اسلامی فرقها وجود دارد، همانطورکه بین مسلمانان اجتهادی و روشن اندیش ومسلمانان سنتی وفرقه ای این فرقها وجداییها عیان و آشکار است. خلاصه، کار و تلاش موحدین آزادیخواه جهت «عبور از فرقه گری و عبور از اسلام سنتی و وصول به اسلام اجتهادی و اسلام در زمان و مکان است»، که درآن و در میدان قانونگذاری مبنی بر اجتهاد راهگشا چهارمنبع اساسی وجود دارد، که عبارتند از: «قرآن منزل»، «قانونهای علمی»، «سنت مُسٌلم نبوی»، و «عقل بشری». و این مصادر چهارگانه با تکیۀ بر اجتهـاد «زنده و راهگشا» و در «زمان و مکـان» و در «عصر و زمان» به اجراء در می آیند و جامۀ عمل می پوشد. و تحقق آیات زیر خــواست و آرزوی سمــاء است: أَلا إِنَّ أَوْلِيَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (۶۲) الَّذِينَ آمَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ (۶۳) لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ لاَ تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (۶۴): «همانا به تأکيد بر ياران و پيروان دين الله (دين اسلام) نه خوفى وارد است و نه اندوهناک و نگرانند. همان کسانی که مؤمن اند و اهل تقوى و انضباط دينى هستند. بشارت باد بر آنها در حيات و زندگى دنيا و در روز آخرت. در کلمات الله (وعـده هايش) تبديل و تغييرى وجود ندارد و قطعى هستند. اين بشارت و مژدهٴ الهی، پيروزى عظيمى براى اهل ايمان و تقوى و انضباط دينى میباشد (يونس: ۶٢ - ۶٣ - ۶۴). بنابراین، نتیجۀ تحقق این آیات چنین ست: اولا خوف و ترس و اضطراب حاکم بر جوامع بشری تبدیل به اطمینان و آرامش و آسایش انسانها می گردد. ثانیا حیات دنیوی در سایۀ حاکمیت تقوی و انضباط دینی مستحق مژدۀ الهی گشته و پیام آور زندگی خوش و خرم دنیا میشود. ثالثا در آخرت نیز با توجه به زندگی دینی دنیوی، انسان ها مورد رضای الله بوده و بهشت جاویدان آن مأوای نهایی آنها خواهد بود. رابعا قرآن منزل این کلمات و وعده ها را حتمی اعلام داشته و رسیدن به این نتایج را پیروزی بزرگ برای بشریت تلقی کرده است.