صـــراط مســتـقـیـــم توحــیـــد

وَ اللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى «صِــرَاطٍ مُّسْتَقِيــمٍ»:«و الله انسان ها را به جهان صلح و سـلامتی  دعـوت می کند، و کسانی را که می خواهند  به صـراط مستقیم توحیـد هـدایت می نماید».

صراط مستقیم توحید، یعنی راه هدایت و راه توحید و راه اسلامیت، و واقع شدن در صراط مستقیم توحید، یعنی تَمَسُک به مبانی حق و عدالت و حرکت در سایۀ اصول و ارزشهای توحیدی اسلام و عدم انحراف به طرف کوتاهی و سازش یا بسوی افراط و سخت گیری. و زمانی که انحرافی از صراط مستقیم توحید رخ دهد، اگر ناشی از بی زمینگی و عدم امکان باشد و منحرفین را به طرف کوتاهی و سازش ببرد، در آن صورت، آن کوتاهی و سازش نمیتواند و نباید آنقدر منفی و بنیان کن باشد که سر از خیانت و فساد کاری در آورد. همچنین اگر انحراف از روی ناچاری به طرف افراط و سخت گیری برود، آن افراط و سخت گیری نباید مایۀ افسار گسیختگی شود و منتهی به قساوت و استبداد منشی گردد. خلاصه  در هر موقعیتی باید اصل همان «صراط مستقیم توحید» و مبنا قرار گرفتن اصول و ارزشهای توحیدی باشد، و در صورت عدم امکان، با اندکی انحراف به این طرف و آن طرف، توجه اصلی، باز باید روی مبانی و ملاکهای توحیدی قرآن بچرخد. در غیر اینصورت، حرکت و عمل از مهار و محدوده های توحیدی (صراط مستقیم) خارج میشود و میدان خیانت و جنایت و فساد کاری باز و آزاد می گردد.