صـــراط مســتـقـیـــم توحــیـــد

صراط مستقیم توحید، یعنی راه هدایت و راه توحید و راه اسلامیت، و واقع شدن در صراط مستقیم توحید یعنی حرکت در سایۀ اصول و ارزشهای توحیدی اسلام و عدم انحراف به طرف کوتاهی و سازش یا به طرف افراط و خشونت. و زمانی که انحرافی از صراط مستقیم توحید رخ دهد، اگر ناشی از بی زمینگی و عدم امکان باشد و منحرفین را به طرف کوتاهی و سازش ببرد، در آن صورت، آن کوتاهی و سازش نمیتواند و نباید آنقدر منفی و بنیانکن باشد که سر از خیانت و فساد کاری در آورد. همچنین اگر انحراف از روی ناچاری به طرف افراط و خشونت صورت گیرد، آن افراط و خشونت نباید مایۀ افسار گسیختگی شود و منتهی به جنایتکاری و درندگی گردد. باید در هر موقعیتی اصل همان صراط مستقیم توحید و مبنا قرار گرفتن اصول و ارزشهای توحیدی باشد، و در صورت عدم امکان، با اندکی انحراف به این طرف و آن طرف، توجه اصلی، باز باید روی مبانی و ملاکهای توحیدی قرآن بچرخد. در غیر اینصورت، حرکت و عمل از مهار و محدوده های توحیدی (صراط مستقیم) خارج میشود و میدان خیانت و جنایت و فساد کاری باز و آزاد می گردد.